TRAŽI

Žerar de Kortans

Žerar de Kortans (Pariz, 1948) vodi, po majčinoj liniji, poreklo od čuvenog napuljskog odmetnika Fra Dijavola koji se borio protiv Napoleonovih trupa i završio na vešalima, a po očevoj od markizâ Roero di Kortance, čuvene i uticajne pijemonteške aristokratske porodice, koja je, pošto se borila na strani Garibaldija, morala da napusti italiju 1893. godine i ode u izgnanstvo.

Odrastao u proleterskoj sredini na obodu Pariza, kasno je saznao za svoje plemićko poreklo - poslednji stanar porodičnog zamka, deda, taksista, nerado je govorio italijanski i o Italiji. Prve okršaje imao je Žerar de Kortans kao vrhunski sportista, trkač na 400 i 800 metara. Pesme je počeo da piše u osamnaestoj godini, posle susreta sa Bernarom Noelom i starim srpskim nadrealistom Dušanom Matićem. Bio je i glumac, igrao je Brehta u dvorištu fabrike u kojoj je radio (i često izazivao eksplozije) njegov otac, hemičar.

Počeo je da studira modernu književnost, ali je naglo odlučio da sam stvara književnost. Sedamdesetih godina prošlog veka na to su presudno uticali susreti sa velikim piscima španskog govornog područja, s kojima je prijateljevao i čije je knjige prevodio i objavljivao u ediciji Baroko koju je uređivao u izdavačkoj kući Flamarion.

Do devedesetih godina on je, dakle, pisac (pesama, radio drama, eseja), prevodilac, urednik više biblioteka, aktivista (protiv diktatura u Južnoj Americi), scenarista, saradnik radija France-culture, književni kritičar u najuglednijim francuskim listovima; išao je u Irak za vreme iračko-iranskog rata, bavio se psihoanalizom...

Devedesetih počinje sa ličnim istraživanjima skopčanim sa pisanjem i, da bi odgovorio na pitanja koja ga zaokupljaju, razgovara sa prijateljima piscima i piše njihove književne biografije: tu su Pol Oster, Horhe Semprun, Filip Soler, Ž. M. G. de Klezio. Godine 1998. Konačno počinje da raspreda porodičnu istoriju kroz niz romana (Vicekraljevi, Ciklon, Jedna soba u Torinu, Asam, Banditi): ne iz nostalgije, da bi saznao odakle potiče, nego da bi razumeo. „Moje je delo pomalo neujednačeno, raznorodno, ali povezano“, veli. U to delo ulazi više od šezdeset knjiga - dvadesetak romana, mnoštvo esejističkih dela, antologija, osam pesničkih zbirki, veliki broj knjiga prevedenih sa španskog... Njegovi romani su prevedeni na dvadesetak jezika, a on je dobitnik brojnih nagrada među kojima su Nagrada Renodo, 2002 i Nagrada za istorijski roman, 1998. Uređivao je ediciju Folio/Biografije u izdavačkoj kući Galimar, a 2009. godine odlikovan je ordenom Viteza Legije časti.

Preporučujemo
Brada natopljena krvlju Daniel Galera

U ovom romanu koji se teško ispušta iz ruku, čitalac ima priliku da se upozna s delom Brazila koji se ne uklapa u našu uobičajenu sliku o toj zemlji i koji je egzotičan čak i velikom broju Brazilaca. Opisujući palanački mentalitet primorskog mesta koje još nije našlo svoje mesto u novom veku, autor donosi razmišljanja i nedoumice mladog čoveka koji pokušava da shvati svoju ulogu u svetu, da sebi objasni ko je on, ko su drugi, da li se može voleti, da li se može praštati i da li praštanje ičemu služi.

 

Više o knjizi
Najnovija predsajamska izdanja Geopoetike

Geopoetika je upravo objavila tri prevoda stranih autora koji nikada do sada nisu bili objavljivani u Srbiji. Mirjana Pavlović je s kineskog prevela tri novele u zbirci "Tri kralja" kineskog autora A Čenga, uz Mo Jena i Han Šaogunga, najvažnijeg pripadnika književnog pokreta traženja korena. Jovan Tatić je sa portugalskog preveo roman "Brada natopljena krvlju" za koju je Daniel Galera, jedan od najboljih brazilskih pisaca mlađe generacije, dobio nagradu države Sao Paolo za knjigu godine. Dragana Đorđević je s arapskog prevela "Priviđenja iz senke", najnoviji roman egipatske književnice Mansure Izudin, koja će biti gost ovogodišnjeg Sajma knjiga. A među četiri nova naslova nalazi se i domaći autor Geopoetike Radivoj Šajtinac. Njegova najnovija prozna knjiga "Suva igla" sedmo je delo ovog pisca u izdanju Geopoetike.

Dalje

Ogledala Žerar de Kortans @Svet proze

Godina izdanja: 2012
Cena: 814,00 din